Sinoć je u ispunjenoj Koncertnoj sali „Cvjetko Rihtman“ u Sarajevu, povodom obilježavanja Dana Grada Sarajeva, održan koncert ansambla SA Sinfonietta u okviru projekta „Zvuk Sarajeva“, novog programskog formata Udruženja za razvoj muzičke umjetnosti i pedagogije „Strings Attached Sinfonietta“.
Projekat je pokrenut s namjerom da preraste u dugoročnu platformu posvećenu muzici kompozitorica i kompozitora povezanih sa Sarajevom, kao i širem muzičkom naslijeđu ovoga grada, afirmirajući umjetničku muziku kao važan segment nematerijalne kulturne baštine, kulturnog pamćenja i savremene reinterpretacije gradskog identiteta.
Koncert je otvorila prof. dr. Fatima Hadžić uvodnim predstavljanjem programa, smještajući odabrana djela u širi kontekst historije umjetničke muzike u Bosni i Hercegovini. Takav pristup omogućio je publici da program sagleda kao zaokruženu cjelinu koja je otvorila pitanja kontinuiteta, diskontinuiteta, naslijeđa i savremenih autorskih glasova u bosanskohercegovačkom muzičkom prostoru.
U izvođenju ansambla SA Sinfonietta nastupile su Tamara Arsovski, Alma Dizdar, Sara Kasap, Lamija Kabaš, Đejla Udovičić i Klaudija Bošnjak na violini, Aida Deljkić i Nerina Pajić na violi, Belma Alić i Naida Huseinagić na violončelu, te Zerina Šabotić na klaviru. Na datum snažno upisan u historijsko i simboličko pamćenje Sarajeva, koncert je bio prilika da se jezikom muzike progovori o identitetu grada, njegovoj unutarnjoj snazi, slojevitosti, kao i o duhu otpora, obnove i trajanja.
Program je publici ponudio presjek bosanskohercegovačke umjetničke muzike, posebno one nastajale od druge polovine 20. stoljeća do danas. Riječ je o stvaralaštvu koje odražava različite utjecaje — od bogate folklorne tradicije i naslijeđa do savremenih evropskih i svjetskih tokova. Istovremeno, historijski razvoj umjetničke muzike u Bosni i Hercegovini obilježen je specifičnim društveno-političkim okolnostima, zbog čega se njen tok ne može posmatrati linearno, nego kao složen proces prekida, otpora, transformacija i novih umjetničkih artikulacija.
U tom kontekstu koncert je otvorila kompozicija Motus Saraevoensis za gudački orkestar Josipa Magdića, istaknutog kompozitora i dobitnika Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva. Djelo je prizvalo duboku povezanost autora sa Sarajevom, gradom u kojem je proveo svoje najplodnije stvaralačke godine, razvijajući ideju pokreta kroz suptilne promjene zvučnih slojeva, mikropolifone teksture i motive inspirisane tradicionalnim napjevima.
Kompozicija Uzmorje Anđelke Bego-Šimunić donijela je intiman i emotivno nijansiran dijalog violine i viole. Naslov djela, osim svog doslovnog značenja, otvorio je i simbolički prostor granice između poznatog i nepoznatog, sigurnosti i neizvjesnosti, čime je produbljena njegova izražajna dimenzija. U djelu su se prepoznali neoklasicistički i neoromantički elementi, uz tonska sazvučja karakteristična za istarsko podneblje.
Temom pokreta bila je zaokupljena i kompozitorica Rada Nuić u djelu Motus, u kojem su do izražaja došle lirska maštovitost, disciplinovana upotreba izražajnih sredstava i jasnoća formalnog oblikovanja. Program je potom donio i Elegiju za solo violončelo Ivana Čavlovića, u kojoj je fokus usmjeren na izražajni potencijal jednog instrumenta i njegovu sposobnost da nosi snažan refleksivni i introspektivni naboj.
Posebno mjesto u programu zauzela je i Marioneta za violinu i klavir Ališera Sijarića, studentsko djelo praizvedeno 1993. godine, u jeku rata. Uz čujne utjecaje savremenih kompozitorskih poetika, ova kompozicija i danas ostaje važno svjedočanstvo kulturnog otpora i umjetničke postojanosti generacije koja je stasavala u ratnim okolnostima.
Eksperimentalni pristup zvuku obilježio je i gudački kvartet Sie Dine Rešidbegovića. Polazeći od stava da izvođač posjeduje vlastitu tonsku estetiku oblikovanu godinama rada, kompozitor je uspostavio koncept tzv. slobodnih nota, u kojem je ritmička matrica zadana, dok izvođači aktivno učestvuju u dovršavanju zvučnog sadržaja. U takvom kompozitorskom okviru naglašena je kreativna uloga interpreta unutar savremene kompozitorske prakse.
Djelo Muzički dnevnik za gudački kvartet Moamera Balihodžića donijelo je fragmentaran, intiman i refleksivan niz zvučnih zapisa, dok je koncert zaokružen kompozicijom Math za klavirski trio Hanan Hadžajlić. U tom djelu susreli su se umjetnost i logika, stabilni metrički okvir i unutarnji ritmički pomaci, uz brze promjene izvođačkih tehnika kod gudača i registarskih planova na klaviru, što je interpretaciji dalo dodatnu tehničku i izražajnu zahtjevnost.
Program koncerta vodio je publiku kroz različite poetike kompozitora nekoliko generacija i djela nastala u rasponu od četiri decenije. Heterogenost i pluralizam stilova, tehnika i ideja ostvarivali su se u djelima koja su se kretala od introspektivnih i meditativnih do strukturalno kompleksnih i eksperimentalnih. Koncert „Zvuk Sarajeva“ je potvrdio bogatstvo i raznolikost savremene bosanskohercegovačke umjetničke muzike, ali i njenu trajnu potragu za izrazom koji kroz zvuk svjedoči o prostoru, vremenu i identitetu. Projekat „Zvuk Sarajeva“ realiziran je uz podršku Grada Sarajeva, u saradnji sa Srednjom muzičkom školom Sarajevo i Muzičkom akademijom Univerziteta u Sarajevu.
